c1f Komnata Sztuk Wszelkich 13

Anna Klimowicz - Wiersze

„Podziękowanie”

Budzę się bez Ciebie
Wstaję bez Ciebie
Ale gdybym mogła
To cofnęłabym czas

Kocham Cię
I zawsze będę
Choć będzie ktoś inny
Ktoś kto spojrzy inaczej niż Ty

To co prawdziwe we mnie
To co zostało po Tobie
Okazało się fundamentem przyszłych zdarzeń.

Bez nich byłabym fragmentem,
Fragmentem własnej duszy i własnego ciała.

15 grudnia 2003 rok.

***

„Pęknięcia”

Kiedy odkrywam siebie,
Krok po kroku.
Kiedy moja szarość usuwa się,
Ustępując miejsce barwom tęczy.
Kiedy widzę, że moje dawne „ja”
Było niczym pokój bez okien, w którym panuje głucha ciemność.

I wtedy...
Wtedy pojawiło się pęknięcie!
Mała, malutka strużka światła wsunęła się do środka.
Oplotła mnie z całej siły swymi zdawałoby się wątłymi ramionami.

Zakradała się w każdy,
Nawet najciemniejszy zakamarek pokoju
Dokonując zmian, których bez niej nie dałoby się zrobić.