Rozwiązaniem zagadki jest "BLONDYNKA W TYBECIE" :)

Gratuluje Wisennie rozwiązania zagadki i proszę o przysłanie adresu, wyślę nagrodę :)

Baaaardzo podobają mi się Wasze tytuły :) Najbardziej chyba "Blondynka na szlaku świętych krów", hi hi hi, "Blondynka, dwa tulipany i trzy bawoły", hi hi hi hi hi, "Białe bawoły Mozambiku", hi hi hi hi hi :))))))

Tak wygląda oryginalny rysunek, drong po tybetańsku to jest jak:

To jest druga z nowej serii "Dzienniki z podróży", która ukaże się jednoczesnie z "Blondynką na Zanzibarze", czyli 22 września. Nie będzie to typowy "dziennik" z zapiskami, ale przygodowa książka w kieszonkowym rozmiarze, z rysunkami i kolorowymi zdjęciami :)

Oto fragment:

Wysiadłam z samochodu i spojrzałam na wysokościomierz w zegarku. Cztery tysiące metrów nad poziomem morza. Czułam to najbardziej w oczach, które były suche i jakby… wychłostane przez wiatr. Podeszłam bliżej do krawędzi drogi. Poniżej rozciągało się brązowe pole. Kudłate jaki zaprzężone do jarzma ciągnęły drewniany pług. Na głowach i szyjach miały pęki czerwonych frędzli. Z tyłu szedł skromnie ubrany Tybetańczyk, a za nim – kobieta sypiąca ziarno do świeżo zaoranej ziemi. Miałam wrażenie, że razem z nasionami wkłada się do ziemi kawałek swojego serca. To co dzisiaj zasieją, będą zbierać za kilka miesięcy. Znów ręcznie, odmierzając kolejne metry pola własnymi krokami. Nie ma maszyn, traktorów ani kombajnów.

Patrzyłam na nich i myślałam jak dziwne i zaskakujące jest życie. Ja stoję na skraju drogi z aparatem fotograficznym w ręce, a oni ciężko pracują. Jak trudna musi być tutaj codzienność! W lodowatym zimnie, bez gorącej wody i ogrzewania, w ubóstwie, bez żadnej pomocy. Jak twardzi muszą być ludzie, żeby dać sobie tutaj radę. Wysmagani wiatrem, ogorzali od słońca, ubrani w wyblakłe stroje ziemistego koloru.

Przejęta i zmarznięta gapiłam się na pole. Czułam, że stoję u bram zupełnie innego świata. Ci ludzie nigdy w życiu nie widzieli komputera, nie lecieli samolotem, nie rozmawiali przez telefon i nie czytali gazet. Nie słyszeli o komunizmie ani walce politycznej. Tak jak Indianie w puszczy amazońskiej, mieli dusze wolne od manipulacji, kłamstwa i chęci zysku. Ich bogactwem była wiara i tradycje przekazywane z pokolenia na pokolenie. Magia zamknięta w buddyjskich klasztorach i małe bóstwa z przeszłości, kiedy w Tybecie panowała religia zwana Bön. Te boskie istoty wciąż mieszkają na płaskowyżu, kryjąc się pod kamieniami, na krzakach, drzewach i wierzchołkach gór. Dla nich zapala się kadzidełka i składa drobne dary, bo w zamian ludzie otrzymują stan harmonii, dobre zbiory i bezpieczną drogę podczas pielgrzymki do klasztoru. Bóstwa wychodzą czasem z ukrycia, podkradają się do ludzi i…

- Aaa! – krzyknęłam, podskakując ze strachu.

- Miss – powiedział ostrożnie kierowca. – I think we have to go.